Cztery i pół roku po zapowiedzi premiera Kyriakos Mitsotakis budowy 18-kilometrowej nadmorskiej trasy rowerowej łączącej Neo Faliro z Voulą, projekt został przesunięty – najwcześniej do 2027 roku. Pierwotnie inwestycja miała zostać ukończona do września 2025 r.
Według informacji z Regionu Attyki wykonawca uzyskał przedłużenie terminu realizacji prac poza marzec – datę przewidzianą w kontrakcie. Zakończenie ponad dwóch trzecich pierwotnie planowanego odcinka zajmie co najmniej rok, głównie z powodu opóźnień w rejonie dawnego lotniska Elliniko, gdzie projekt napotyka na szczególne komplikacje urbanistyczne i prawne.
Od ambitnej wizji do realiów terenu
Zunifikowana ścieżka pieszo-rowerowa Ateńskiej Riwiery nie będzie przebiegać w całości w bezpośrednim sąsiedztwie linii brzegowej, jak początkowo zakładano. Odcinek przy dawnym lotnisku Elliniko wymaga przeprojektowania. Rozważane jest także przesunięcie części trasy wzdłuż alei Poseidonos, gdzie ruch samochodowy ma zostać częściowo skierowany do planowanego tunelu podziemnego.
Realizacja projektu ujawniła wieloletnie problemy związane z powojenną urbanizacją wybrzeża: nielegalną zabudowę, rozproszone kompetencje administracyjne, kolizje własnościowe oraz niedostateczne planowanie przestrzeni publicznej. To sprawiło, że przedsięwzięcie okazało się znacznie bardziej skomplikowane, niż pierwotnie zakładano.
Projekt został ogłoszony 3 czerwca 2021 r., w Światowy Dzień Roweru, niedługo po zakończeniu drugiego lockdownu pandemicznego. Inwestycja o budżecie 19 mln euro została włączona do Krajowego Planu Odbudowy i Odporności. Umowę podpisano 15 lipca 2024 r. w Alimos.
Nakładające się inwestycje
Trasa przebiega przez obszary objęte równolegle innymi dużymi projektami infrastrukturalnymi: megainwestycją mieszkaniowo-komercyjną w Elliniko, modernizacją mariny w Alimos czy rozwojem turystycznym First Voula Beach. Każda z tych inwestycji wymusiła modyfikacje pierwotnych założeń ścieżki.
Są jednak także projekty komplementarne, które w przyszłości mają zostać z nią połączone, m.in. Park Metropolitalny Aenaon w Zatoce Faliro oraz czterokilometrowy odcinek od portu w Pireusie do Stadionu Pokoju i Przyjaźni, realizowany przez gminę Pireus.
Najbardziej zaawansowany jest ostatni fragment – od Glyfady do ratusza Vari-Voula-Vouliagmeni – który ma zostać oddany na początku kwietnia. To efekt wcześniejszej inicjatywy gminy Glyfada, która już wiosną 2024 r. zrealizowała podstawową infrastrukturę.
Burmistrz Glyfady Giorgos Papanikolaou podkreśla, że gmina musiała zmierzyć się z typowymi problemami strefy nadmorskiej – od nielegalnych obiektów po kwestie własnościowe – działając w interesie publicznym.
Miasto rowerzystów bez infrastruktury
W styczniu podczas zamkniętego spotkania poświęconego kryzysowi komunikacyjnemu Aten jednym z długofalowych rozwiązań wskazano rozwój infrastruktury rowerowej. W stolicy Grecji – jedynej europejskiej metropolii bez spójnej sieci ścieżek rowerowych – temat ten wciąż brzmi jak ambitna nowość.
Plan zakłada m.in. budowę północnej trasy rowerowej o długości 17,8 km z Thiseio do Kifisii oraz sieci o długości 17,3 km w centralnych dzielnicach miasta.
Zdaniem przedstawicieli środowisk rowerowych problemem nie jest wyłącznie brak tras, lecz również brak podstawowej infrastruktury – parkingów rowerowych czy oznakowania.
Sprzedaż około 300 tys. rowerów elektrycznych w Attyce w ciągu ostatnich trzech lat pokazuje jednak rosnące zainteresowanie mieszkańców. Dane z platformy Strava wskazują, że w 2025 roku w samej Attyce przejechano rowerami 15,6 mln kilometrów, z czego niemal 30 proc. stanowiły trasy typowo miejskie.
Potrzebna decyzja strategiczna
Eksperci podkreślają, że rozwój infrastruktury rowerowej wymaga długoterminowej strategii mobilności zrównoważonej. Dotychczasowe opóźnienia pokazują, jak trudne jest przekształcenie silnie zurbanizowanego i chaotycznie zagospodarowanego wybrzeża w przestrzeń przyjazną pieszym i rowerzystom.
Choć projekt Ateńskiej Riwiery napotyka liczne przeszkody, pierwsze odcinki są już widoczne, a plan rozbudowy infrastruktury rowerowej w stolicy zaczyna nabierać realnych kształtów. Najbliższe lata pokażą, czy ambicje władz przełożą się na spójną i funkcjonalną sieć, czy też pozostaną w sferze deklaracji.
