Obowiązek zwrotu przez Wielką Brytanię marmurów Partenonu do Aten został przywołany przez premiera Kyriakosa Mitsotakisa w piątek, gdy przemawiał na spotkaniu w Paryżu z okazji 75. rocznicy UNESCO.
„Niezbędne jest, aby rzeźby Partenonu znajdujące się w Londynie zostały ponownie połączone z większością kolekcji rzeźb Partenonu znajdującej się w Atenach” – powiedział, dodając, że kluczowy krok został wykonany we wrześniu przez Międzyrządowy Komitet ds. Promocji UNESCO zwrot dóbr kultury do krajów pochodzenia (ICPRCP).
„Po raz pierwszy podjęto decyzję uznającą, że sprawa ma charakter międzyrządowy, a zatem obowiązek zwrotu rzeźb z Partenonu dotyczy rządu Wielkiej Brytanii” – powiedział.
Do czasu bombardowania przez weneckie armaty w 1687 r. Partenon w V wieku pne pozostał praktycznie nietknięty.
Drugi co do wielkości cios, jaki otrzymał, miał miejsce, gdy w latach 1801-04 lord Elgin, ambasador brytyjski w Imperium Osmańskim w Konstantynopolu, usunął połowę dekoracji rzeźbiarskiej i przetransportował ją do Anglii.
Alexandros Ragavis, sekretarz Towarzystwa Archeologicznego w Atenach, złożył pierwszą oficjalną prośbę o ich powrót zaraz po ustanowieniu nowoczesnego państwa greckiego w 1842 roku. Powtórzono ją w 1924 roku w setną rocznicę śmierci Lorda Byrona, natomiast w 1961 roku burmistrz Aten i Akademia Ateńska poprosili Anglię o repatriację marmurów z Partenonu.
Rok 1982 był kamieniem milowym dla zwrotu rzeźb, kiedy minister kultury Melina Mercouri złożyła wniosek na Światowej Konferencji UNESCO na temat Polityki Kulturalnej w Meksyku, która głosowała za ich zwrotem.
W 1984 roku nowy oficjalny wniosek został odrzucony przez stronę brytyjską, a Grecja złożyła również kolejny formalny wniosek do UNESCO.
W 1999 r. Parlament Europejski również wezwał do ich powrotu w celu promowania wspólnego europejskiego dziedzictwa kulturowego.
