Publiczny Organ Świadczeń Społecznych i Solidarności (OPEKA) zapewnia osobom z poważnymi trudnościami w poruszaniu się specjalny dodatek mobilności, którego celem jest pokrycie części zwiększonych kosztów związanych z ich przemieszczaniem się.
Miesięczna wysokość świadczenia wynosi 165 euro. Dodatek ten jest wolny od podatku oraz nie podlega żadnym potrąceniom ani dodatkowym składkom. Ważne jest, że prawo do niego nie zależy od faktu posiadania samochodu osobowego – środki mają wspierać codzienną mobilność beneficjentów w najszerszym zakresie.
Kto może otrzymać świadczenie?
Dodatek przysługuje osobom ubezpieczonym i nieubezpieczonym, które zostały zakwalifikowane przez właściwą komisję lekarską i spełniają określone kryteria:
- amputacja obu kończyn dolnych – przy orzeczonym stopniu niepełnosprawności minimum 80%,
- amputacja obu kończyn górnych – przy orzeczonym stopniu niepełnosprawności minimum 80%,
- porażenie obu kończyn dolnych lub stan paraplegii/paraparezy – przy P.A. ≥ 80%,
- tetraplegia lub tetrapareza – przy P.A. ≥ 80%.
Ponadto, świadczenie mogą uzyskać wyłącznie osoby, które:
- nie są hospitalizowane ani nie przebywają w ośrodkach opiekuńczych przez okres dłuższy niż trzy miesiące,
- nie pobierają równolegle dodatku mobilności od innej instytucji krajowej lub zagranicznej,
- mieszkają na stałe i legalnie w Grecji.
Uprawnieni są nie tylko obywatele Grecji, ale także:
- obywatele UE, EOG i krajów objętych Europejską Konwencją,
- uznani uchodźcy i osoby objęte ochroną międzynarodową,
- cudzoziemcy posiadający ważne zezwolenie na pobyt z powodów humanitarnych,
- posiadacze Karty Tożsamości Omonimów (osób pochodzenia greckiego).
Gdzie i jak złożyć wniosek?
Wnioski przyjmowane są przez:
- pracowników Centrów Wspólnotowych gmin,
- regionalne oddziały OPEKA, za pośrednictwem Elektronicznego Systemu Zarządzania Świadczeniami Pieniężnymi dla Osób z Niepełnosprawnościami.
Kiedy świadczenie może zostać wstrzymane?
Dodatek mobilności przestaje być wypłacany w przypadku:
- śmierci beneficjenta,
- pobytu za granicą dłuższego niż 4 miesiące,
- hospitalizacji lub pobytu w placówce opiekuńczej przez okres przekraczający 3 miesiące.







