Pracownicy w Grecji należą do tych, którzy najrzadziej korzystają ze zwolnień chorobowych w Europie. Z najnowszej analizy przygotowanej przez IFB oraz Data Pulse Research wynika, że przeciętny grecki pracownik korzysta zaledwie z 0,2 tygodnia zwolnienia rocznie, co odpowiada około 1,4 dnia (dane za 2024 rok).
Dla porównania, średnia europejska wynosi aż 2,62 tygodnia rocznie, a w krajach Europy Północnej – takich jak Norwegia czy Finlandia – liczba ta sięga nawet 5-6 tygodni. W Niemcy przeciętny pracownik przebywa na zwolnieniu chorobowym około 3,6 tygodnia rocznie, co plasuje ten kraj w środku europejskiej skali.
Niska absencja nie oznacza wyższej efektywności
Na pierwszy rzut oka tak niska liczba dni chorobowych mogłaby sugerować lepszy stan zdrowia pracowników lub większą dyscyplinę pracy. Eksperci podkreślają jednak, że rzeczywistość jest znacznie bardziej złożona.
W Grecji niski poziom absencji chorobowej jest w dużej mierze efektem uwarunkowań rynku pracy, takich jak:
- niepewność zatrudnienia,
- ryzyko utraty dochodów podczas choroby,
- ograniczona ochrona socjalna.
W takich warunkach wielu pracowników decyduje się kontynuować pracę mimo choroby, obawiając się konsekwencji finansowych lub zawodowych.
„Prezenteizm” – praca mimo choroby
Zjawisko to określane jest na świecie jako presenteeism, czyli obecność w pracy pomimo złego stanu zdrowia. Jest ono szczególnie rozpowszechnione w gospodarkach południowej Europy, gdzie stabilność zatrudnienia bywa niższa niż w krajach północy.
Co istotne, niska liczba zwolnień chorobowych nie przekłada się na wyższą produktywność. Wręcz przeciwnie – Grecja nadal pozostaje w tyle za wieloma krajami Unii Europejskiej pod względem wydajności pracy.
Analiza wskazuje, że państwa o wyższym poziomie absencji – takie jak Norwegia czy Belgia – należą jednocześnie do liderów pod względem produktu krajowego brutto na godzinę pracy.
Koszty pracy w chorobie
Eksperci zwracają uwagę, że praca w czasie choroby może mieć negatywne konsekwencje zarówno dla pracowników, jak i dla całej gospodarki. Do najważniejszych należą:
- zwiększone ryzyko popełniania błędów,
- wydłużony czas powrotu do pełnej sprawności,
- większe prawdopodobieństwo rozprzestrzeniania się chorób w miejscu pracy.
W efekcie, mimo pozornie większej obecności pracowników, ogólna efektywność pracy może spadać.
Wnioski
Dane dotyczące Grecji pokazują wyraźnie, że niska liczba zwolnień chorobowych nie jest jednoznacznym wskaźnikiem zdrowego i wydajnego rynku pracy. W wielu przypadkach stanowi raczej sygnał problemów strukturalnych, takich jak brak stabilności zatrudnienia czy niedostateczne zabezpieczenia socjalne.
Z perspektywy gospodarczej oznacza to potrzebę dalszych reform, które pozwolą pracownikom korzystać z przysługujących im praw bez obaw o utratę dochodów, a jednocześnie przyczynią się do realnego wzrostu produktywności.
