Strona głównaAktualnościGrecjaMigrujące ptaki, które podróżują 4000 mil do Grecji, są zagrożone wyginięciem

Migrujące ptaki, które podróżują 4000 mil do Grecji, są zagrożone wyginięciem

Ścierwnik biały lub białosęp (Asproparis) pokonuje prawie 4000 mil z Afryki do Grecji. Przybycie sępa białego zwiastuje koniec zimy i nadejście wiosny w greckim regionie Epiru. Jednak niebezpieczna podróż wzdłuż Morza Śródziemnego, przez kilka krajów, a także zjadana zatruta przynęta powoduje, że gatunkowi grozi wybiciem.

W Grecji obecnie pozostaje tylko pięć par, co oznacza znaczny spadek z 15 par odnotowanych w 2012 r. i 70 par odnotowanych w 2000 r.

Społeczeństwo lokalne określa sępy jako „Aoos”. Nazwa wywodzi się od doliny rzeki, w której gniazdują i rozmnażają się te ptaki.

Białosęp udaje się pokonać osiem krajów w około 40 dni podczas podróży. Zaczynając w Czadzie, kontynuują podróż przez Libię, Egipt, Izrael, Jordanię, Syrię i Turcję, by w końcu dotrzeć do Grecji.

„Jeśli nie podejmiemy działań, ten ptak wyginie w ciągu najbliższych pięciu lat” – powiedziała Roula Trigou, rzeczniczka Greckiego Towarzystwa Ornitologicznego. „Fakt, że pięć udokumentowanych par pozostaje w Grecji, oznacza w istocie załamanie populacji. Bardzo trudno jest teraz uratować tego sępa, ale chcemy przynajmniej zabezpieczyć pozostałe pary”– dodała.

Grecja jest domem dla czterech gatunków sępów, z których wszystkie są zagrożone. Należą do nich Aoos, sęp egipski (Neophron percnopterus), sęp płowy (Gyps fulvus), sęp brodaty (Gypaetus barbatus) i sęp czarny (Aegypius monachus).

Sęp ma greckie mityczne początki

Jeśli nazwa rodzaju sępa, Neophron, brzmi znajomo, to z powodu greckiego pochodzenia mitologicznego. Według mitu Zeus przemienił dwóch przyjaciół – Aegypiusa i Neophrona, właśnie w sępy.

„Ścierwnik biały był częstym widokiem w regionie Meteory” – stwierdza Trigou. „Ten ptak był tak popularny i kochany w społeczności lokalnej, miał 18 lokalnych określeń”. Według Trigou jeszcze w latach 80. XX wieku w rejonie Meteorów istniały setki gniazd.

Migrujące ptaki zagrożone zatruciem

Migrujące ptaki są zagrożone tak zwanym zatruciem drugiego stopnia. Aproparis zjada zwierzęta będące trującą przynętą. Takie właśnie działania miały ponure i niepotrzebne żniwo dla tego majestatycznego sępa.

Chociaż jest to surowo zabronione w Grecji, nadal używa się nielegalnych przynęt i pestycydów do zatruwania zwierząt, takich jak wilki i psy. I chociaż sępy nie są głównym celem, to jednak polują na przynętę i żywią się zatrutą padliną. Tak więc użycie trującej przynęty okazuje się katastrofalne dla lokalnych populacji sępów. Wtórne zagrożenia obejmują przypadkowe porażenie prądem, zakłócenia w miejscu gniazdowania i wyczerpywanie się źródeł pożywienia.

W północno-zachodniej części Evros badaczka World Wildlife Fund Hellas, Ela Kret i jej zespół wyszkolonych psów, koncentrują się na minimalizowaniu trucizny wokół lęgowisk Ścierwnika.

Stwierdziła, że ​​patrolują ten obszar i usuwają z niego zarówno przynętę, jak i zatrute zwierzęta, z których większość to : psy, lisy.

Czczony od czasów starożytnych, sęp był uważany za świętego ptaka w wielu kulturach. Starożytni Egipcjanie wysoko cenili ten gatunek w hieroglifach i dziełach sztuki. W sztuce starożytnej wizerunki ptaka zdobiły nakrycia głowy kapłanek i bogiń.

Mały sęp był uważany za symbol Izydy, bogini płodności, macierzyństwa i magii. Szacunek dla tego ptaka był tak głęboko zakorzeniony w kulturze egipskiej, że sęp białoskrzydły był oficjalnie chroniony przez prawo faraonów.

Sęp egipski to mały ptak i jedyny przedstawiciel rodzaju Neophron. Występuje powszechnie od Półwyspu Iberyjskiego i Afryki Północnej po Indie.

Ścierwniki białe żywią się głównie padliną, ale są oportunistyczne i polują również na małe ssaki, ptaki i gady. Żywią się również jajami innych ptaków, rozbijając większe, rzucając w nie dużym kamieniem. Ptaki rzadko używają narzędzi, ale egipskie sępy używają również gałązek do zwijania wełny w celu wykorzystania jej w swoim gnieździe.

Inteligentny, piękny ptak, który od wieków głęboko inspirował mitologię, religię, społeczeństwo i lokalne tradycje jest teraz zdany na łaskę ludzkiej interwencji.

„Młodsze pokolenia, które nie mają kontaktu z lokalnymi tradycjami, historiami i mitami, nie rozumieją wagi tego sępa” – stwierdza Trigou. „Nic dla nich nie znaczy, czy ptak wróci, czy nie. To jest smutne. To przykład tego, jak współczesne społeczeństwo zerwało więź z naturą ”– dodaje.

Markos Mavridis

NAJNOWSZE

KUCHNIA

Informacje polonijne